KORKU SİNEMASINDA ÇOCUK FİGÜRÜ
İnsan hayatının en masum dönemidir çocukluk. Yaşamdan zevk alma üzerine kuruludur, sabahtan uyuyana dek oyunlar oynanır. Derin düşünceler yoktur, en basit şeyler bile mutluluğa sebebiyet verebilir. Günümüzde içinde korku öğesi olarak çocuk barındıran filmlerin sayısı her geçen gün artıyor. Bunun iki ana nedeni var. Birincisi, “çocuklara bir şey olmaz” mitinin yok edilmesi. Eskiden (genellikle) filmlerde en sapık, sadist katil bile çocukları es geçer, ya da “ bu seferlik şanslısın evlat” gibi gerzek bir cümle kurar s.ktrip giderdi. Toplum baskısı ve tepkilerden çekinildiği için yapılan bu saçmalıklar artık yok gibi bir şey korku sinemasında. İkinci neden ise; çocukların masumiyeti ile korku duygusunun arasındaki zıtlığı kullanarak, yaratmak istenen etkinin şiddetini arttırmak. Yolda yürürken bir çocuğa rastlasam, eğer suratsız bir şey değil ise, “ ne sevimli çocukmuş.” vs vs derim. Hemen herkes böyle düşünür, kimse “anne babasını öldürme arzusu ile tutuşan şu ırz düşmanı pi.e b...